Een verhaal over een peuter en een luier
Klaarzetten: een fles whiskey, of andere sterke drank
Benodigdheden: een peuter (jaar of 2,5) en een luier.

Roep je peuter. Roep nog een keer. Neem alvast een flinke slok whiskey. Ga lekker zitten en roep nogmaals. Als dit niet helpt, zet een sopje op. Neem nog een slok en laat je peuter gaar koken. Loop dan naar de woestijn en roep nogmaals je peuter. Het kan zijn dat je je een roepende in de woestijd voelt, geeft niet… er lopen daar meer ouders rond. Ga dan op zoek naar een paar pakken en ga daar zitten. Neem een paar flinke teugen uit de fles. Wacht totdat je een ons weegt. Als je geluk hebt komt je peuter eerder. Geef een zoen en prijs hem uitbundig. Verschoon de luier.

Max: Ja mama… dat schiet niet erg op hxe8? Zo lang niet schrijven op onze blog… Je hebt zeker weer een goed excuus?
Tomaz: Nou, mama heeft ‘t gewoon druk met werken… en ons verzorgen uiteraard.
Max: Met ons gaat ‘t heel goed. Na 3 maanden dolle pret ‘s avonds, hebben wij sinds een week of 2 besloten maar direct te gaan slapen ‘s avonds (zie ook de xe9xe9n na laatste log in juni). Mama blij….
Tomaz: Maar voor ons ook fijn hoor, want dan ben ik overdag niet meer zo moe. Bovendien hebben wij de afgelopen maanden geleerd op ‘t potje te plassen. Da’s heel leuk, we mogen het ook zelf weggooien in de wc en ook doortrekken. Dahaag plas…
Max: We lopen dan ook regelmatig in onze blote billen hier zeg maar. Verder leren we heel veel woordjes: ‘mij’ ‘hoog’ ‘laag’ ‘blauw’ ‘thuis’ ‘beer’ …
Tomaz: … ‘LaLa’ (Teletubbies) ‘Bob’ (de Bouwer) ‘hebbuh’ (uiteraard)… Ik kan ook heel lief (volgens mama) ‘behh’ zeggen, je weet wel, van een schaap.

Mama: Zoals zovelen heb ik de afgelopen tijd getwijfeld of ik wel door zou gaan met deze weblog. De reclamebalk erboven bevalt mij absoluut niet, maar ben ook niet van plan te gaan betalen. Als pedagoog vind ik de combinatie reclame en een weblog over kinderen absoluut niet kunnen. Maar ja… mijn keuze dus om xf3f het te accepteren xf3f om de weblog te bexebindigen. Ik ben er nog niet uit…

Tomaz: Sinds wij nieuwe bedjes hebben, is het slapen xe9xe9n groot festijn! ‘s Middags daar doen we al niet meer aan, dat is voor kleine baby’s.
Max: En ‘s avonds gaan we het liefst zo ergens tussen 21.00u en 23.00u slapen. Mama vindt dat veel te laat, maar daar hebben wij lak aan.
Tomaz: Het is ook zxf3 leuk op onze kamer. In de laatjes van onze kledingkast ligt van alles: sokjes, mutsen, handschoenen, winterschoenen…
Max: … en in de laatjes van de commode washandjes, fleece dekens en in de rest van de commode vinden wij luiers, doekjes, nog meer dekens…
Tomaz: … en dat allemaal eruit halen dat is hxe9xe9l veel werk! Wij zijn daar de hele avond mee bezig. Daarom is het zo stom als mama alles komt opruimen! Belachelijk!
Max: En als het donker wordt dan doen we het licht aan, zodat we ‘t goed kunnen zien. Mama vindt ‘t helemaal niks, ze zegt dat we moeten gaan slapen. Haha… zxf3 gemakkelijk gaat dat niet mama!
Mama: Maar vanavond ben ik nxe9t even slimmer…. uit voorzorg heb ik de lades uit de commode gehaald, de spullen uit de lades van de kledingkast…. dit alles staat nu fijn op de gang. Geen afleiding meer voor jullie…
Tomaz: Tsja… dan gaan we maar slapen. Duf hoor!

Tomaz: Gisteren had ik iedereen mooi tuk! We waren bij een andere tweeling aan het spelen, buiten met een bal. De bal was tussen de struiken gekomen en toen ging iedereen zoeken. En toen dacht ik, laat ik maar eens de trap in de tuin naar boven lopen. Zelluf. En toen iedereen klaar was met zoeken, zagen ze mij bovenaan de trap staan. Ze deden allemaal ‘oohh’ en mama was heel trots. Nou ja, toch niks om je druk over te maken?
Max: En toen ging ik ook naar boven lopen. Maar ik vind dat nog wel moeilijk, mijn broer kan dat beter.

Tomaz: Sinds kort heb ik de eerste cursus ‘boeffie’ afgerond, en ben nu bezig met de gevorderde cursus ‘boef’. Dat lukt mij heel prima. Ik loop weg als mama mij roept. Als ik weet dat ik iets niet mag, doe ik het lekker wxe9l. Ik haal het laken en de deken van mijn bedje. Ik loop precies de andere kant op. Jaha… ik heb ‘t reuze naar mijn zin!
Mama: Ik vind ‘t wel vermoeiend hoor. Moet je wel 10 keer instoppen, en je steeds achterna lopen. En nu had ik net de ramen van jullie kamer gewassen en dan smeer jij er lekker tandpasta op…. zucht… Gelukkig weet ik dat je ook heel erg lief kunt zijn en heel behulpzaam.

Tomaz: Wij zijn weer goedgekeurd!
Max: Vandaag zijn we naar het con-sul-ta-tie-bu-reau geweest. Eerst moest ik op iets staan, en bleek ik 12,4 kilo te wegen. Mijn broer weegt 12 kilo, dus ik ben nog steeds 400 gram zwaarder. Ha!
Tomaz: En ik ben 87,5 centimeter lang en mijn broer is langer

Max: Ik ben 89 centimer. En toen naar de dokter, ze was heel aardig. We moesten een torentje bouwen en op een popje dingen aanwijzen.
Tomaz: Ja, dat was dus hartstikke gemakkelijk! Ze vroeg ‘waar zijn de voeten van het popje?’. Ja nou hoor, dat weten wij al hxe9xe9l lang!
Max: Wij weten ook wimpers, wenkbrauw, elleboog en enkel. En toen ging ze in mijn oor kijken, dat vond ik wel leuk.
Tomaz: En ook nog met een bal, toen kregen we er helemaal plezier in!
Max: We zijn dus helemaal goedgekeurd! Maar ja, dat wisten we eigenlijk wel.

Mama: Vanavond heeft Tomaz zijn eigen broer gebeten! De tandafdrukken stonden in de onderarm van Max. Aj… dat was schrikken en deed uiteraard behoorlijk pijn. Terwijl er helemaal niets aan de hand was. Max had de knuffel van Tomaz al meegenomen naar hun slaapkamer (heel lief dus…) maar Tomaz dacht daar toch anders over. En dat manneke weet zich momenteel geen raad met frustratie, dus bijten is zijn uitweg. Tsja… een nieuw opvoedkundige uitdaging… maar eens kijken hoe ‘t loopt. Hoe gaat ‘t met andere peuters op ‘t wereld wijde web-log?

Tomaz: Tjee, dat was warm zeg! We hebben ook heerlijk buiten gespeeld de afgelopen dagen.
Max: Eerst bij opa en oma. We hebben allebei een emmer gehad, schepje, zeef en figuurtjes. Allleen heeft oma geen zand…. maar steentjes in de tuin.
Tomaz: Ja dat is wel zo, maar we hebben leuk gespeeld met de steentjes. En we zijn ook nog gelopen naar de schapen en de lammetjes. Die deden drinken en ook blxeah zeggen.
Max: Mama heeft een speelkleed voor het balkon gekocht en van die schuim… schuim…
Tomaz: … schuimrubberen tegels. Die kun je uit elkaar halen, en er staan cijfers op. Maar dat kunnen we nog niet hoor mama.
Max: En ook vandaag lekker in de tuin gespeeld en vanavond nog op het balkon in onze onderbroek! Hihi…

Tomaz: Wij zijn momenteel in de leer voor het vak van ‘boeffies’.
Max: Jaha… en dat gaat al aardig lukken.
Tomaz: Vanavond tijdens het avondeten hebben we dit maar eens in de praktijk gebracht. Vinger in de pasta. Twee vingers in de pasta…hand in de pasta…
Max: … hand door vers gewassen haar…
Tomaz: Lepel heel per ongeluk expres laten vallen…
Max: en oeps… valt mijn lepel nu toch ook…
Tomaz: Ook fijn mee te smeren: yoghurt. Op mijn neus, wangen, vingers, op de placemat, de tafel….
Max:… het voorhoofd….

Tomaz: Mama vond ‘t allemaal niet zxf3 geweldig geloof ik.
Max: Nee, ze verloor haar geduld….
Tomaz: Vreemd….

Max: Wij spelen zo leuk, zegt mama. Wij doen ‘brrrooeeemmmm’ met de auto’s en bouwen met onze blokken. We kunnen ook heel goed samen spelen…
Mama: Nou ja, soms kunnen jullie goed samen spelen en soms ook helemaal niet.
Max: Ja, maar op deze foto’s spelen we heel fijn samen!